Kimse bilmez...
Bulut geçti, gözyaşları kaldı çimende.
Gül rengi şarap, içilmez mi böyle günde.
Seher yeli eser yırtar eteğini gülün,
Güle baktıkça, çırpınır yüreği bülbülün.
Bu yıldızlı gökler, ne zaman başladı dönmeye.
Kimse bilmez, kimse bilmez.
Söz : Ömer Hayyam Müzik : Mehmet Güreli
posted by h'y @ 9:13 ÖS
9 Comments:
" odamda yolculuk "
kent ozanları 1 diyelim...
O Albümün ikincisi gelmedi maalesef ama ben yinede zor gecelerde m.gürelinin adı geçen albümünü tercih ederim.Kasmıyorsa öneririm.İlk parça ile birlikte yayılan tınılar loş ışıklı bir odada gerçekten yolculuğa çıkartabilir.
keyiflidir "odamda yolculuk"; keyfi adıyla başlar belkide...
Ne bir seyahat firması , bilinmeyenleri ve hiç görmediklerini görmeyi vaat eden , ne bir ulaşım aracı , ne şişen ayaklar , ne de yanında horuldayan bir nefes.Belki bir kuş kanadı ya da yabanıl yaşamda koşan bir yele de önce çayırları aşarsın , dağların üzerinden bir nefeste vadilere inersin , derken gözünün önünde duru bir görüntü ...
Ne olup bittiğini anlayamadan kendini görürsün ,aşağıda uzanmış yatan ya da oturan sereserpe ,için dışarıda görmektedir seni , oysa gözlerin belki de kapalıdır .Bedenin özgür bırakmıştır asıl olanı , yolculğun için.Yanında olmasını istediğin keyifle birlikte...
Odanın metrekareleri büyür büyür ve açılır ,açıldıkça yükselirsin,tavanda olabilirmisin diye ellerini uzatmak istersin ,ellerin ışıktır ,yürüyebilirmisin diye ayaklarına bakarsın , belkide yıldızları görürsün nur içindeki halelerle ,ayaklarının olması gereken yerde ...
" Bu yıldızlı gökler , ne zaman başladı dönmeye " dersin ve yanıt gelir." sen istersen bilirsin "
Keyfi adını tanımlayanla başlar.
Yine dolduruşa mı geldim,dolmuşa bindim ? Ya da bendemi prostat oldum ?
Yorum Gönder
<< Home